P!nk "Funhouse"

Pani Alecia Moore, po 2 latach od wydania ostatniej płyty długogrającej pokusiła się o stworzenie nowego albumu, o jakże zacnym tytule Funhouse. Po włączeniu płyty szybko się okazuje, że na albumie jest tyle "fun", co na noworocznym orędziu prezydenta Kaczyńskiego. W życiu bym się nie spodziewał, że pani Pink, która do tej pory dość wyraziście wyróżniała się na tle innych wykonawczyń gatunku pop rock, stworzy coś tak do bólu banalnego i przewidywalnego. Pink zawsze kojarzyła mi się z bystrymi, inteligentnymi tekstami, które zdecydowanie były jej mocną stroną. Tymczasem Funhouse serwuje nam stosik skrojonych wg jednego szablonu pioseneczek, a'la Avril Lavigne, czy Kelly Clarkson, o tym, że jej serce jest złamane, i on jej nie kocha. Zero zaskoczenia, oryginalności, zero charakteru. Do tego jeszcze świetny wokal Alecii, na tej płycie został spłycony do granic możliwości, i nie wykorzystany nawet w 20%. Wśród masy takich samych piosenek, znalazły się trzy utwory dwa utwory, które ratują album przed całkowitą porażką: tytułowe Funhouse, Mean nasuwające mi skojarzenia ze starymi balladami Bon Jovi, czy Aerosmith, i przyjemne dla ucha Glitter in the Air. Reszta to jedna, wielka komercja, skrojona na sukces, co niewątpliwie Pink się uda. Płyta może spodobać się 12 letnim fankom Tokio Hotel i Avril Lavigne, reszcie polecam trzymać się z daleka.

MOJA OCENA: -3/6

Track listing:

1. "So What" (Pink, Max Martin, Shellback) 3:35
2. "Sober" (Pink, Nathaniel Hills, Kara DioGuardi, Marcella Ariaca) 4:11
3. "I Don't Believe You" (Pink, Max Martin) 4:36
4. "One Foot Wrong" (Pink, Francis White) 3:24
5. "Please Don't Leave Me" (Pink, Max Martin) 3:52
6. "Bad Influence" (Pink, Butch Walker, Billy Mann, MachoPsycho) 3:37
7. "Funhouse" (Pink, Tony Kanal, Jimmy Harry) 3:25
8. "Crystal Ball" (Pink, Billy Mann) 3:26
9. "Mean" (Pink, Butch Walker) 4:15
10. "It's All Your Fault" (Pink, Max Martin, Shellback) 3:53
11. "Ave Mary A" (Pink, Billy Mann, Pete Wallace) 3:17
12. "Glitter in the Air" (Pink, Billy Mann) 3:45